Wednesday, 2 October 2019

දෙකෙලවර


අහස වසාගෙන වැහි කළු පැමිනේවී
නිමේශයෙන් අහස හඩයි නුඹ යාවී
අවසන් මොහොත තෙක් ආලෝකය දේවී
ඝන වැහි වළා අතරත් හිරු පායාවී

දුකයි සැපයි සම සම අයුරින් වේවී
එකට තබන පා කොහෙ හී හමු වේවී
සරසවියයි වාට්ටුවයි දුර වේවී
හෙටට වඩා මතකය ලස්සන වේවී


ඔබ නැතුව


ඇහැළ මල් වල ගාව ලස්සනට පිපීයන්
නුඹ එක්ක හිටි කාලෙ මැවි මැවී පෙනීයන්
ගුලේ කැන්ටිමෙ අයිනෙ දාපු ඇක මැවීයන්
තනිව පිය මනින මට පාලු නොම දැනීයන්

මහවැලිය තරමටම බොල්ගොඩත් දිවුරාවි
මොරටුවෙන් පිපි මලුත් ලොවට ජීවය දේවි
ගී සින්දු කුරුටු ගෑ බිත්ති හෙටටත් වේවි
ඉතුරු කල මතක අපෙ කාලයත් වලලාවි


Hiking සෙත් කවි




ඇවිද්ද පය දහස් වටී පිං වේවා
කදු මුදුනෙදි ගිමන් වෙහෙස නැති වේවා
තියන කදු මුදුන් තව ලස්සන වේවා
මෙදා සැරෙත් ආසාවට අපි ආවා

දඹ වැහි නැතිව පොඩි පොද පමණක් වේවා
අව් රැස් නිවා මද නල තව පැතිරේවා
කදු මුදුනෙදි විඩාව අමතක වේවා
හයිකින් උණ ඇති උන් තව ඇති වේවා

මගෙ මව්බිමයි ගහ කොල වැලයි රැකදේවා
කදු නගින්න හිතේ හයිය වැඩි වේවා
කෙල්ලො කොල්ලො හැම දෙවියන් රැකදේවා
වැඩි වැඩියෙන් හයික් යන්න සෙට් වේවා


Tuesday, 27 August 2019

ලස්සනම දවස්

මේ ගෙවෙන්නෙ
හතරවෙනි අවුරුද්ද
කාෂ්ටකේට අහු උන මොරටුවෙ
ඉවසන්න බැරි සීතල විදින.

රෑ වෙනකං ඇක දාල
බෝඩිමට ඇවිත්
ගැහි ගැහී නාල
ඇදට පැනල ගුලි වෙන් නැතුව
ලැප දිහා බලාගෙන නිදි කිරන.

දුක සැප සතුට
බෙදා ගත්ත
එකිනෙකා වැලද ගත්ත
බෙදාගෙන ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස කරපු
උණුසුම් සිහිල් සුලග.

මතක ගොඩට
එකතු වෙන්න හදනව
ජීවිතය විදිපු, දැනුන මතක ටිකට
සමු දියන් කිය කිය.

උබල අපි ගෙව්ව ලස්සන මිනිත්තු
පැය, දවස් ගනන්, සති ගනන්
වලින් හිත අයින් කර ගන්න
පුළුවන්ද
සමුදෙන්න , සමුගන්න?

- රුචිර වීරකෝන් -
26.08.2019