Monday, 10 June 2019

අවාරයේ පිපුණු මල් ❤️

තැනින් තැන මල් පොඩිති විසිරුණු
නිතර ආ ගිය පුරුදු පාරේ
බංකු බැමි මත දෑස පැටලුණු
සිහින මාලිග තැනූ කාලේ
අපෙ අපේමයි ලොවක් සාදපු
සරසවියෙ අපෙ මුල්ම කාලේ
කජු කැලෙත් නැත ඔයත් අද නැත
ඔයා මට දුන් සොඳුරු ආලේ


භවනෙ තනිවී තනිව හිනැහුණු
කතා කියවූ සොඳුරු කාලේ
එක කුඩේ යට එකට තියැවුණු
සිහින් පා යුග නැටුව තාලේ
ගමන වෙහෙසයි හිතට පාලුයි
තනිව ගතවුණු අපේ කාලේ
තබමි පියවර මොරටුවෙන් පිට
මතක ගුලි කර අපේ ආලේ



උපන්දින සුභ පැතුම



දෑගිලි තුඩින් කල මෙහෙයන් අපමණය
සුව වූ දිවි ගනන් කිව නොහැක කොපමණය
රෑ නිදි වරා දිවි රැක්කෙමි මෙපමණය
වෙදදුරු නොවෙමි හෙදියක වෙමි අපමණය

ලස්සන නිය රටා මැවුමට උරුම නැත
ඩියුටි ඉවර වී හවසට ගෙදර නැත
දීවා රැයක් නොබලා shift දමා ඇත
එහෙව් හිතේ වෙන දේකට ඉඩක් නැත

වැඩ වැඩි උනත් දුක වැඩි උනත් වාට්ටුවේ
පිපෙනවා පුංචි පෙම් මල් නුබෙ සාත්තුවේ
නිළ ඇදුමට බර වැඩි උනත් වාට්ටුවේ
පොඩි මිස් නුබයි මගෙ හිත් ගත් යාප්පුවේ

Lectures අහන් notes ලියන් මම ඉන්නේ
පුංචි නර්ස් ward එකේ ඔබ ඉන්නේ
මගෙ හිත ඔහෙට දුවනා හැටි ඔබ දන්නේ
ඔය පොඩි හිතේ ආදරයයි සිහි වෙන්නේ

-රුචිර වීරකෝන් -
28.03.2019


Sunday, 9 June 2019

ආදරිය මග බලාගෙන ඇති ඔයා සිටි මෙන් ඉස්සර

නිමිත්ත:

අහම්බෙන් ෆේස් බුක් වෙබ් අඩවියේ දුටු කවි පෙලක් දැකීමෙන් හදිසියේ
සිතට ආ වදන් ගලපමින් විනාඩි කිහිපයකදී ලියූ පිලිතුරු කවි පෙලකි.

නිමිත්ත වූ කවිය:

දෑත් පැටලුනු ඉස්සර
මතක තියලා දුර ගිය
නුබේ ඇස් දෙක ඔච්චරට ඇයි
හීනවලදිම ලස්සන....

හුරුව ඇති තැන් දැක්කම
ඉවෙන් පය ගිය ඉක්මන
ඕන තරමක් දවස් තියනව
නුබම කියලා රැවටුන....

කවියෙ පදවල එක්වුණ
සුවඳ තවරා වෙන්වුණ
එදා උණුහුම අදත් දැනෙනව
නුබේ පපුවට ගුලි වුණ....

- සක්ෂිමා -
(කවියක් පමණි)

පිලිතුරු කවිය :

දකින විට ඔය ලස්සන 
කැරලි පැටලුනු කෙස් ටික
ඇයිද කියලා හිතෙනවා දැන්
තනිකලේ නුබ ඉස්සර..

හුරුව ඇති තැන් අතහැර 
පය තැබූ හරි ඉක්මන
ඕන තරමක් දවස් තියනවා
ඒ මතක මැද තනිවුන..

කවියෙ පද මෙන් ඉස්සර 
උරුම නෑ එක් වන්නට
ආදරිය මග බලාගෙන ඇති
ඔයා සිටි මෙන් ඉස්සර..




අපි හැමෝම සුදු මිනිස්සු අපේ කථා වල 🤭

පාට දෙකෙන් පාට කරපු ලෑල්ල කළු         සුදු
දාම් උනත් චෙස් ඇද්දත් පිල් දෙක කළු     සුදු
අපේ පිලෙත් අපේ ලොවෙත් හිතුවත් අපි    සුදු
වෙනත් කථාවක ඔබ කලු විය හැක නොව සුදු